عرصهء عشق و محبت و دوستى ايشان و توسل به آنان - كه عبارت از اطاعت و پيروى از آن بزرگواران است - قرار بگيرد تا همهء آنچه را در آن آيات مطرح است به دست آورد و نهايتاً در هدايت و عنايت و لطف و رحمت ويژهء حق غرق شود و گوى سعادت دنيا و آخرت را به چنگ آورد و خير ابدى و پيروزى سرمدى و رستگارى هميشگى را ويژهء خود نمايد . سفارش‌هاى مكرر پيامبر صلى الله عليه و آله در طول بيست و سه سال عمر رسالت و نبوتش نسبت به اهل بيت عليهم السلام به خاطر اين بود كه پس از وى بدون آنان درك مفاهيم و حقايق قرآن براى مردم ميسّر نيست و جز از طريق آنان ، اسلام راستين و صراط مستقيم براى كسى به دست نمىآيد و راهى براى رسيدن به رحمت خدا و آثارش در دنيا و آخرت جز از طريق معرفت به آنان و پيروى و اطاعت از ايشان براى كسى مقدور نمىباشد . از زيد بن ارقم - كه از راويان قابل اعتماد اهل سنت است - در كتاب‌هاى مهم اهل تسنن روايت شده : قامَ رَسُولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله يوماً فِيْنا خَطِيْباً بِماءٍ يُدعى خُمّاً ، بَيْنَ مَكَّةَ والمدينةِ ، فَحَمِدَ اللّهَ واثنى عليه ، وَوَعَظَ وذكَّرَ ثُمَّ قال : أَمَّا بَعْدُ ، ألا أَيُّها الناسُ فانّما أَنا بَشَرٌ يُوشَكُ أَن يَأتِىَ رَسُولُ ربّى فَاجِيْبُ وَأَنا تاركٌ فِيْكُمُ الثَّقَلَيْنِ أوّلُهُما كِتابُ اللّهِ ، فِيْهِ الْهُدى والنورُ ، فَخُذُوا بِكِتابِ اللّهِ واسْتَمْسِكُوا به . فَحَثَّ عَلى كِتابِ اللّهِ ورغَّبَ فِيْهِ ، ثُمَّ قالَ وأهلَ بَيْتِى ، اذَكِّرُكُمُ اللّهَ فى أهْلِ بَيْتِى ، أُذَكِّرُكُمُ اللّهَ فى أهلِ بَيْتِى ، اذِّكرُكُم اللّهَ فى أهْلِ بَيْتِى « 1 » .

--> ( 1 ) - صحيح مسلم : 4 / 1492 ، باب 4 ، حديث 2408 ( با اندكى اختلاف ) ؛ سنن الدارمى : 2 / 889 ؛ مسند احمد بن حنبل : 7 / 75 ؛ السنن الكبرى : 10 / 194 و . . . همچنين در كتب : عمدة : 118 ؛ طرائف : 1 / 114 ، حديث 174 ؛ بحار الأنوار : 30 / 588 ، باب 3 .